Historia szkoły

Powstanie nowej szkoły zostało spowodowane zapotrzebowaniem na wykwalifikowanych pracowników pocztowych, które w wyniku rozwoju placówek pocztowych stale wzrasta. Inicjatywa powołania szkół pocztowych wyszła z Ministerstwa Poczt i Telegrafów, które zleciło Dyrekcji Okręgu Poczty i Telekomunikacji (DOPiT) w Krakowie podjęcie kroków organizacyjnych i zlokalizowanie szkoły na terenie DOPiT.
DOPiT w Krakowie po konsultacji z Obwodowym Urzędem Poczto-Telekomunikacyjnym Przemyśl i Miejską Radą Narodową (MRN) oraz czynnikami politycznymi podjęła decyzję o utworzeniu szkoły w Przemyślu, gdyż miasto to czyniło obietnice przydzielenia odpowiedniego budynku na pomieszczenia szkoły.
Pomoc obiecana przez MRN odegrała decydującą rolę w lokalizacji szkoły w Przemyślu. Przyczyną pozytywnego stosunku MRN do przydzielenia budynku dla potrzeb szkoły był regres przemysłu i zupełny brak możliwości rozwoju miasta, w tej sytuacji MRN widziała jedynie możliwość rozwoju miasta w rozbudowie szkolnictwa zawodowego służącego tak lokalnym potrzebom, jak również potrzebom całego województwa a nawet innych województw. Politykę tę prowadziło miasto do 1963 roku.

Zarządzeniem z dnia 30 sierpnia 1951 roku Centralny Urząd Szkolenia Zawodowego powołuje "Technikum Pocztowe" podległe Ministerstwu Poczty i Telegrafów w Warszawie.
Technikum Pocztowe zostało przemianowane w roku szkolnym 1953/54 na Technikum Łączności podległe Ministerstwu Łączności do 1957 roku, w którym to zostaje przekazane Kuratorium Okręgu Szkolnego w Rzeszowie sprawuje od tej pory nadzór pedagogiczny i finansuje działalność szkoły. Technikum Łączności kształci młodzież dla potrzeb województwa a także innych województw.
Otwarte z dniem 1 września 1951 roku Technikum podjęło pracę w oparciu o dwie godziny siatki godzin i dwa programy, a to do dwuletniego Technikum na podbudowie IX klasy Liceum Ogólnokształcącego i trzyletniego na podbudowie VII klasy szkoły podstawowej. W pierwszym roku istnienia Technikum prowadzono nabór do dwóch klas zwanych potocznie rzymska (na podbudowie IX klasy) i arabską (na podbudowie VII klasy). Obowiązki dyrektora powierzono Adamowi Kratochwilowi pełniącemu funkcję dyrektora Technikum Finansowego, z którego do Technikum przeniesiono do nowej szkoły trzech nauczycieli.

Z dniem 1 września 1952 roku obowiązki dyrektora przejął Władysław Wesołowski i pełnij je do 31 czerwca 1964 roku. Władysław Wesołowski podejmuje starania do umocnienia nowego Technikum i stworzenia mu podstaw do dalszego istnienia i rozwoju. Po odejściu ze stanowiska dyrektora Władysława Wesołowskiego, funkcję tę podejmuje mgr Zdzisław Konieczny.
W roku szkolnym 1952/53 w wyniku zmian organizacyjnych nabór do klasy I-szej prowadzi się tylko na podbudowie Vii klasy szkoły podstawowej. Ulega też przedłużeniu okres nauki z trzech lat do czterech. W roku szkolnym 1959/60 nauka w Technikum zostaje przedłużona do lat pięciu, dopiero wprowadzenie ośmioklasowej szkoły podstawowej i reforma szkolnictwa średniego przynosi dalsze zmiany, polegające na skróceniu nauki do lat trzech od roku szkolnego 1967/68, w którym to toku nabór do szkoły oparty został o ośmioklasową szkołę podstawową. Od tego roku następuje zmiana nazwy szkoły z Technikum Łączności na Liceum Ekonomiczne nr 2, specjalność pocztowo-telekomunikacyjna, z tym, że uczniowie i absolwenci otrzymali świadectwa z dawną nazwą i pieczęciami do końca 1971 roku.
Pierwszą maturę zdawała młodzież Technikum w 1953 roku. Ze względu na przedłużenie nauki w roku 1955 i 1960 matury nie było. Starania Dyrekcji Technikum doprowadzają do zorganizowania, obok Technikum Łączności kształcącego w specjalności eksploatacja poczty, Technikum Telekomunikacyjnego-wydział łączenia- pozostającego pod tą samą dyrekcją.
Nabór do dwóch oddziałów nowej specjalności w roku szkolnym 1953/54 zwiększył ilość oddziałów w szkole, lecz w wyniku braku pomieszczeń na pracownie kierunkowe ten decyzją Kuratorium Okręgu Szkolnego w Rzeszowie rozwiązano, a młodzież zostaje przeniesiona do innych szkól tego typu w kraju.
Ponownie zorganizowana oddział Technikum Telekomunikacyjnego, specjalność teletechnika łączenia, w roku szkolnym 1965/66. Poparcie uzyskane ze strony DOPiT w Krakowie spowodowało przyznanie przez KOS w Rzeszowie limitu na nabór do jednego oddziału o specjalności teletechnika łączenia. Po dwóch latach nauki oddział ten decyzją KOS w Rzeszowie został zamknięty, pod pretekstem braku odpowiedniej bazy, a młodzież przeniesiona do Technikum Mechaniczno-Elektrycznego w Przemyślu.
Dwukrotnie próby zorganizowania telekomunikacyjnego kierunki szkolenia nie dały pozytywnego rezultatu, mimo zainteresowania nowym kierunkiem kształcenia tak przez DPOiT w Krakowie jak i Rejonowego Urzędu Telekomunikacyjnego w Przemyślu, który za zgodą DOPiT w Krakowie udostępnił swe warsztaty dla młodzieży celem odbywania zajęć.
Pomoce zgromadzone przez szkołę dla nowo zorganizowanego kierunku zostaną przekazane Zasadniczej Szkole Zawodowej w Przemyślu.

W roku 1967 Technikum Łączności otrzymuje imię Obrońców Poczty Gdańskiej oraz sztandar, na którym młodzież po raz pierwszy złożyła ślubowanie. Sztandar został ufundowany przez samą młodzież, która opodatkowała się w wysokości 1zł miesięcznie, płacąc składkę przez kilka lat.
Od 1 IX 1982r. rozpoczyna swą działalność Zespół Szkół Zawodowych nr 3 w Przemyślu. Dyrektorem Zespołu zostaje mianowany mgr inż. Jarosław Kostecki, którego staraniem szkoła przekształciła się w kuźnię kadr techników elektroników, techników telekomunikacji oraz specjalistów wielu zawodów deficytowych warunkujących rozwój gospodarki narodowej w południowo- wschodniej Polsce. Główną bazą lokalową Zespołu stały się budynki przy ulicy Kilińskiego nr 8, 10, 12, które wymagały kapitalnego remontu - wymiana okien, pokrycia dachu, boazerii. W budynku nr 8 zorganizowano internat wraz z wyżywieniem dla młodzieży męskiej naszego Zespołu. Natomiast w budynku nr 12 odbywały się warsztaty szkolne. Pracownie i klaso pracownie wyposażono w sprzęt i pomoce dydaktyczne.

Rade pedagogiczną stanowili:
Jarosław Kostecki - dyrektor
Tadeusz Baran - zastępca dyrektora
Maria Makara - zastępca dyrektora
Irena Tłuczek
Janina Szolc
Małgorzata Radziołka
Anna Lewiarz
Wanda Rmiecik
Danuta Iglantowicz
Danuta Rowalczyk
Stefan Fedaczyński
Zbigniew Rurowski
Ewa Jarmiszewska
Aleksander Maskalewski
W roku szkolnym 83/84 do Zespołu Szkół Zawodowych nr 3 dołączyli nowi nauczyciele:
Zofia Surzyńska
Barbara Winiarczyk
Waldemar Kremer
Henryk Przytuła
Na emeryturę odszedł Zbigniew Rurowski.
W dalszym ciągu prowadzono prace w związku z wyposażeniem pracowni i klasopracowni. Dyrekcja czyni starania w celu poszerzenia bazy lokalowej szkoły gromadząc fundusz finansowy. Młodzież całego Zespołu z gronem pedagogicznym dobrowolnie przekazuje kwotę w wysokości 1 tys. zł. od osoby na rzecz budowy nowego obiektu szkolnego.
Problem niezmiernie trudnych warunków pracy w naszym Zespole poruszony został również na spotkaniu delegacji szkół średnich z I sekretarzem RW PZPR Zenonem Czechem i wojewodą przemyskim Andrzejem Wojciechowskim.
W marcu 1986r. w świetlicy szkolnej odbyła się sesja popularno- naukowa na temat wychowania i postaw patriotycznych młodzieży w świetle badań naukowych. Prowadzącym spotkanie był płk. dr Henryk Śnieżyk. Honorowymi gośćmi byli: kurator mgr J. Romański i kurator płk. E. Czapka.
1 września 1986r. Zespół Szkół Zawodowych nr 3 w Przemyślu zmienił nazwę na Zespół Szkół Elektronicznych i Telekomunikacyjnych. Baza lokalowa powiększyła się o nowo wybudowaną salę gimnastyczną.
W wyniku konkursu patronem szkoły został wybrany prof. Janusz Groszkowski. W styczniu 1986r. dyrekcja, rada pedagogiczna, samorząd szkolny i komitet rodzicielski występują z wnioskiem do Ministerstwa Oświaty i Wychowania o wyrażenie zgody na nadanie szkole imienia prof. Janusza Groszkowskiego.
Dzień 30 maja 1987 r. jest dniem historycznym. W tym dniu miało miejsce nadanie szkole imienia prof. Janusza Groszkowskiego oraz wręczenie sztandaru.

WIELKA BUDOWA 1988 - 1990

18 XII 1985 r. zainicjowano budowę nowego budynku szkolnego na miejscu starego basenu przeciwpożarowego. Na dobry początek młodzież i rodzice zebrali około 1 mln zł jako wkład na nową szkołę. Dalsze finansowanie miał prowadzić Społeczny Fundusz Pomocy Szkole. Głównym wykonawcą zostało Przemyskie Przedsiębiorstwo Budowlane. Wiosną 1988 r. rozpoczęły się prace przy wykopywaniu basenu.
W maju 1988 r. pod ciosami koparki basen został rozkruszony. Dzielnie spisywali się żołnierze jednostki wojskowej.
8 marca 1989 r. na placu budowy stanął potężny żuraw budowlany.
Efekty już widać z gotowych "klocków" montowane jest pierwsze piętro nowego budynku.
Młodzież naszego Zespołu wzięła udział w Przeglądzie Dorobku Kulturalnego Szkół. Na deskach sceny WDR w Przemyślu w dniu 4 kwietnia 1986r. podziwialiśmy akrobacje uczniów: Przemka Egnera, Mirka Egnera i Wojtka Smuczka.
8 marca 1987 r. w sali gimnastycznej odbył się maraton gry tenisa stołowego. Na ten temat w "Życiu Przemyskim" znalazła się następująca notatka:
Wyczyn do Księgi Guinnesa?
Niecodziennego wyczynu sportowego dokonali ostatnio uczniowie przemyskiego Zespołu Szkół Elektronicznych i Telekomunikacyjnych, którzy uczcili 5-lecie szkoły. Grali non stop przez 116 godzin w tenisa stołowego. Do próby która rozpoczęła się 8 stycznia o godzinie 12. 00 a zakończyła się 14 stycznia o godzinie 8 rano, przystąpiło 12 uczniów, grali na zmianę.
W krótkich przerwach między meczami zawodnicy odpoczywali ucinając sobie ''drzemki''. Jednak nie udało im się pobić rekordu który wynosił 132 godziny gry w tenisa stołowego. Jednak wszyscy są bardzo zadowoleni, że udało im się tak długo grać.

28.09.1990 r. ZSEiT otrzymuje nowy budynek dydaktyczny z 13 salami lekcyjnymi i zapleczami przy ul. Kilińskiego 9. Poprawia to znakomicie bazę lokalową szkoły. W tym dniu następuje również poświęcenie nowego budynku szkolnego.
W sali gimnastycznej ustawiono ołtarz. Zebrała się cała młodzież, nauczyciele, rodzice, przedstawiciele władz oświatowych i administracyjnych oraz zaproszeni goście. Przy ołtarzu Mszę Świętą celebrował ordynariusz ks. abp Ignacy Tokarczuk w asyście księży z parafii.
J. Kosteckiego udaje się do nowego budynku dydaktycznego. W 13 nowych salach lekcyjnych zostaną urządzone pracownie elektroniki, telekomunikacji, automatyki i pracownie przedmiotów ogólnokształcących.
Przed wejściem do budynku abp I. Tokarczuk poświęca sztandar szkoły oraz krzyże, które zawisną w nowych salach lekcyjnych.
Po przecięciu wstęgi przez Kuratora Oświaty Piotra Idzikowskiego goście weszli do budynku. Abp poświęcił sale lekcyjne i bardzo zainteresował się wystawą znaczków pocztowych.

MINISTER W SZKOLE
22 lutego 1990 r. Zespół Szkół odwiedza Minister Edukacji prof. Henryk Samsowicz, zaś 16.09. 1993r. Minister Obrony Narodowej dr Janusz Onyszkiewicz. Na spotkaniu z młodzieżą przedstawił politykę obronną państwa oraz odpowiadał na liczne pytania chłopców dotyczące służby wojskowej i zmian w armii.

Decyzją Kuratora z Oświaty w Przemyślu z dniem 1.09.1992 r. zostało powołane Liceum Ogólnokształcące przy ZSEiT i pojawiła się nowa nazwa Zespół Szkół Elektronicznych i Ogólnokształcących im. prof. Janusza Groszkowskiego w Przemyślu. Na inauguracji roku szkolnego 1992/1993 pojawiły się już trzy klasy licealne, trzy klasy technikum elektronicznego, jedna klasa technikum telekomunikacyjnego, jedna klasa technikum po ZCZ, trzy klasy zawodowe oraz jedna klasa technikum dla dorosłych.
W 43 oddziałach podjęło naukę 1308 uczniów.
W skład nowego Zespołu wchodzą:
Liceum Ogólnokształcące
Technikum Elektroniczne
Technikum Telekomunikacyjne
Zasadnicza Szkoła Zawodowa
Technikum Elektroniczne i Telekomunikacyjne dla pracujących
Zasadnicza Szkoła Zawodowa WZU-3 w Żurawicy.
Kierownictwo zespołu Szkół:
Dyrektor - mgr inż. Jarosław Kostecki,
Z - ca dyr. - mgr Tadeusz Baran,
Z - ca dyr. - mgr Roman Dłudoń,
Kierownik pracowni zawodowych - mgr inż. Zygmunt Pawliński,
Kierownik warsztatów szkolnych inż. Leszek Michałowski,
Kierownik internatu - mgr Teresa Urban,
Kierownik administracyjny - mgr Maria Pająk.

19 12 1992 r. odbył się w sali gimnastycznej koncert 9 zespołów muzyki rock na rzecz dzieci z wrodzonymi wadami serca.
Na koncert przybyła młodzież z całego województwa. Głównymi organizatorami koncertu byli chłopcy z naszej szkoły.
Nasza młodzież bardzo aktywnie i entuzjastycznie włączyła się do akcji organizując dyskoteki, kwesty uliczne, mecze piłkarskie, koncerty muzyczne itp. i tylko w 1992 r. zebrała około 15 mln zł.
Nowy rok szkolny 1997/1998 rozpoczęło 1323 uczniów w 44 oddziałach: liceum ogólnokształcącego, technikum elektronicznego, technikum telekomunikacyjnego, technikum elektroniczne po szkole zawodowej, zasadniczej szkoły zawodowej oraz w ostatniej klasie technikum elektronicznego dla dorosłych.
Na stanowisko zastępcy dyrektora od spraw liceum powołano panią mgr Teresą Babińską.
16 września 1997 r. szkołę wizytował ks. bp Józef Michalik w asyście księży z parafii Ojców Reformatów. Uroczyste spotkanie z młodzieżą odbyło się w sali gimnastycznej, a następnie goście zwiedzali cały obiekt szkolny oraz uczestniczyli w lekcji religii.

21.03.1898 r. - 21.03.1998 r. W setną rocznicę urodzin Patrona Szkoły odbyły się liczne uroczystości:
21.03. w Zespole Szkół Elektryczno - Elektronicznych w Radomsku nadano imię prof. Janusza Groszkowskiego tej szkole. W uroczystościach uczestniczył poczet sztandarowy wraz ze sztandarem szkoły pod opieką pana Romualda Nowickiego.
22.03. w Warszawie odbyła się uroczysta sesja naukowa zorganizowana przez PAN i poświęcona życiu i pracy naukowe profesora. Naszą szkołę reprezentowała z-ca dyrektora pani mgr Teresa Babińska.
23.03. w szkole odbyła się uroczysta akademia poświęcona wybitnemu humaniście, człowiekowi nauki i wielkiemu Polakowi.

Od września 2001r. parter budynku przy ul. Dworskiego adaptowany zostaje na zajęcia dydaktyczne, znajdują się tam pracownie specjalistyczne i odbywają się zajęcia warsztatowe. Od września 2003r. pierwsze piętro budynku przy ul. Dworskiego adoptowane zastaje na cele dydaktyczne. Od 1.09.2002r. decyzją Prezydenta Miasta Przemyśla jesteśmy szkołą ponadgimnazjalną.

Poprawny xHTML 4.01Poprawny CSS 2.1